Γιατί απέτυχε η μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή TV…πριν καν αρχίσει

Όμως για αυτό το αλαλούμ υπάρχει εξήγηση. Και αυτή βρίσκεται στην περιόδο  διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ. Ο Θ. Ρουσόπουλος, με την ιδιότητα του υπουργού επικρατείας αρχικά έδωσε μόνο στην ΕΡΤ το δικαίωμα να εκπέμπει πιλοτικά 3 προγράμματα της με ψηφιακό σύστημα. Στο δίλημμα , MPEG-2  ή MPEG-4  η κρατική τηλεόραση επέλεξε το πρώτο, με το επιχείρημα πως το δεύτερο ήταν στα σπάργανα  και δεν είχε ακόμη δοκιμαστεί.

Στη συνέχεια με το νόμου του 2007 ο Θ. Ρουσόπουλος έδωσε το προβάδισμα στην αγορά   για να επιχειρήσει τη μετάβαση, δίνοντας και ημερομηνία έναρξης , στις 2 Νοεμβρίου 2008, η οποία και δεν τηρήθηκε. Υπήρχε και μια αντιπρόταση, από το Ροδόλφο Μορώνη, με την ιδιότητα του μέλους του ΕΣΡ, που έλεγε πως έπρεπε να εγκαταλειφθεί η αναλογική αδειοδότηση και να δημιουργηθεί ένας φορέας μετάβασης, με τη συμμετοχή υπουργείων, ιδιωτών και ΕΡΤ που θα αναλάμβανε το εγχείρημα. Προκρίθηκε η συνεργασία των ιδιωτικών σταθμών με την ΕΡΤ, όμως υπήρξε το ζήτημα της έμμεσης κρατικής ενίσχυσης . Η σχεδιαζόμενη συνεργασία σε κοινή εταιρεία αποκαλύφθηκε με ερώτηση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, προς το ευρωκοινοβούλιο και το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε . Χωρίς να υπάρχει φορέας, αδειοδότηση και εθνικό πρότυπο αποκωδικοποίησης η Digea πήρε το προβάδισμα κάνοντας μετάβαση σε 3 σημεία Ξυλόκαστρο, Θεσσαλονίκη (Χορτιάτης) και Αττική ( Αίγινα , Υμμητός), με MPEG-4 , ενώ η ΕΡΤ παρέμεινε στο MPEG-2 .  Ως και σήμερα δεν εκδοθεί ο οριστικός χάρτης συχνοτήτων παρά μόνο ο μεταβατικός, που όπως προκύπτει δεν εφαρμόζεται κατά περίπτωση, αφού δεν υπάρχει σχέδιο για τη μετάβαση, ούτε και διάθεση για συνεργασία.