Το βιβλίο Η συναισθηματική ζωή των εφήβων κυκλοφορεί την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, με την “Καθημερινή”

Αντλώντας από την κλινική της εμπειρία, τις συζητήσεις με τους έφηβους ασθενείς της και τους γονείς τους, αλλά και από ενδελεχή επιστημονική έρευνα, η Νταμούρ, που έχει βρεθεί τρεις φορές στη λίστα των ευπώλητων των New York Times και υπήρξε επιστημονική σύμβουλος στην ταινία Τα μυαλά που κουβαλάς 2 της Pixar, επιχειρεί να απαντήσει στο βασικό ερώτημα: τι νιώθουν οι έφηβοι και τι χρειάζονται από εμάς τους γονείς τους; Μία βασική επισήμανση που κάνει στο βιβλίο είναι ότι τα αρνητικά ή δυσφορικά συναισθήματα των εφήβων δεν αποτελούν ένδειξη κακής ψυχικής υγείας, ότι η ψυχική υγεία δεν μετράται με βάση τα αισθήματα ευτυχίας ή ηρεμίας. Τα δύσκολα συναισθήματα μπορούν να είναι απλώς αντιδράσεις σε αντίστοιχες καταστάσεις και αυτό που είναι σημαντικό είναι αν ταιριάζουν στην περίσταση και αν ο έφηβος μπορεί να τα διαχειριστεί αποτελεσματικά. Γι’ αυτό, εξηγεί, οι γονείς δεν χρειάζεται να προσπαθούν να απομακρύνουν κάθε εμπόδιο και δυσκολία από τον δρόμο των παιδιών τους. Επισημαίνει δε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες περιστάσεις που πρέπει να προκαλέσουν ανησυχία και ενδεδειγμένοι τρόποι με τους οποίους μπορούν να τα στηρίξουν, χωρίς να λειτουργήσουν ανασταλτικά στην αυτονόμησή τους. Στέκεται επίσης σε προβληματισμούς, όπως πώς να κρατήσετε τα έφηβα παιδιά σας ασφαλή, διευκρινίζει πότε πρέπει να τα ακούτε και πότε όχι, και δίνει χρήσιμα tips σχετικά με το τι είναι ο αντιπερισπασμός και οι μικρές απολαύσεις και πώς βοηθούν, αλλά και γιατί ο έφηβός σας μισεί τον τρόπο με τον οποίο μασάτε.

Όσον αφορά τις συγκρούσεις, που από πολλούς γονείς θεωρούνται δεδομένες και αποτελούν πηγή τρόμου, εξηγεί πως η οικοδόμηση από τον έφηβο μιας ταυτότητας διακριτής από εκείνη των γονιών του είναι απαραίτητο μέρος της υγιούς ανάπτυξής του και προτείνει τρόπους να αντιμετωπίσουν τις εκρήξεις και τις συγκρούσεις.

Η Νταμούρ εντοπίζει τρεις μύθους που θεωρεί σκόπιμο να ξεπεραστούν: Πρώτον, ότι το συναίσθημα είναι εχθρός της λογικής, δεύτερον, ότι τα δύσκολα συναισθήματα βλάπτουν τους εφήβους και, τρίτον, ότι οι έφηβοι είναι ψυχολογικά εύθραυστοι εξαιτίας των οξυμμένων προβλημάτων τους. Αποπειράται λοιπόν να δώσει στους γονείς τα εργαλεία που χρειάζονται ώστε να βοηθήσουν τους εφήβους να μάθουν να εμπιστεύονται το ένστικτό τους, δίνει απαντήσεις στο ερώτημα πότε οι έφηβοι πρέπει να προστατεύονται από τον συναισθηματικό πόνο και ξεκαθαρίζει ότι συναισθηματικός άνθρωπος δεν σημαίνει απαραίτητα εύθραυστος άνθρωπος. Η Νταμούρ αναγνωρίζει τη σημασία της έκφρασης των συναισθημάτων, αλλά και του ελέγχου τους, και δίνει χρήσιμες συμβουλές για το πώς οι ενήλικες μπορούν να κάνουν τα παιδιά να ανοιχτούν και να περιγράψουν με ακρίβεια τι νιώθουν, αλλά και για το πότε πρέπει τα συναισθήματα να τίθενται υπό έλεγχο, πώς δίνει κανείς συμβουλές σε έναν έφηβο, πώς παραδέχεται και διορθώνει τα λάθη του. Τελικά, πώς μπορεί να μείνει κοντά στο παιδί του καθώς εκείνο απομακρύνεται.