Η κακοποίηση που ακούγαμε πίσω από τον τοίχο από κάποιον δημοσιογράφο

Μια μέρα τρόμαξα όταν βρισκόμουν κι εγώ στο μπαλκόνι και τον άκουσα από δίπλα να μιλάει επιθετικά στον πατέρα του. Μπήκα άρον-άρον μέσα στο σπίτι μου, μην τυχόν και αντιληφθεί την παρουσία μου και την άθελη ακρόαση.Σιγά-σιγά, οι καυγάδες του με την κοπέλα του γινόντουσαν πιο έντονοι, ειδικά όταν έπεφτε η νύχτα.

Στην πραγματικότητα αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε πως δεν ήταν καυγάδες. Ήταν ξύλο που έπεφτε, ήταν μια αντρική φωνή που ούρλιαζε κι έβριζε και ήταν μία γυναικεία φωνή που έκλαιγε και αναζητούσε έλεος.

Το πράγμα άρχισε να ξεφεύγει σχεδόν κάθε βράδυ, ώσπου ένα τέτοιο βράδυ βγήκαμε στον διάδρομο έτοιμοι να παρέμβουμε για να σταματήσει το κακό. Ταυτόχρονα είδαμε από τον πάνω όροφο τον διαχειριστή, έντρομο, να κατεβαίνει τρέχοντας για να δει τι γίνεται.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στο https://zinovias.substack.com/