Μια απίστευτη, τρομοκρατική αλλά απόλυτα εξηγήσιμη ιστορία “δανειζόμαστε” σήμερα από την προσωπική σελίδα του δημοσιογράφου Αλέκου Μάρκελλου από το fb. 
Του Αλέκου Μάρκελλου από Αυστραλία
Ανάμεσα στον Επαγγελματισμό και τις Αρχές, όσο και να με πονά, ΔΕΝ έχω επιλογή.
Σας παρακαλώ να διαβάσετε και να σχολιάσετε ελεύθερα:
-Ανέλαβα να καλύψω την παρουσία στην Αυστραλία της Υπουργού Τουρισμού της Ελλάδας Όλγας Κεφαλογιάννη, με αφορμή την υπογραφή διακρατικής συμφωνίας για αμοιβαία παροχή βίζας με δικαίωμα εργασίας σε νέους 18-30 ετών ανάμεσα στις δύο χώρες, μετά από σχετικό αίτημα ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού από την Ελλάδα.
Το έκανα όπως μπορούσα καλύτερα.
Είχα συνεχώς κατά νου δύο στοιχεία:
1) Την επαγγελματική υποχρέωση που ανέλαβα, και,
2) Το γεγονός πως η υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στις δύο χώρες, ενδιαφέρει αρκετούς νέους ανθρώπους στην Ελλάδα, οι οποίοι ζουν σε συνθήκες τραγικής ανεργίας.
Δεν υπήρχε θέμα οικονομικού κέρδους, η συμφωνία ήταν για λίγα χρήματα, ίσα-ίσα τα έξοδα. Κυριολεκτώ. Το δεύτερο στοιχείο ήταν το πρώτο σε σημασία για εμένα.
Στην πορεία διαπίστωσα πως το ΜΜΕ επέμενε να παραδώσω το υλικό σε συνεργάτη της Υπουργού. Τους πρότεινα να τους το στείλω Αθήνα με κούριερ, θα έφτανε νωρίτερα ή να το “ανεβάσω” στο διαδίκτυο, οπότε θα το παραλάμβαναν άμεσα.
Επέμεναν: “Να το παραδώσεις στον συνεργάτη της Υπουργού, ή να το στείλεις σε αυτόν στην Αθήνα”…
-Ανέλαβα να καλύψω την παρουσία στην Αυστραλία της Υπουργού Τουρισμού της Ελλάδας Όλγας Κεφαλογιάννη, με αφορμή την υπογραφή διακρατικής συμφωνίας για αμοιβαία παροχή βίζας με δικαίωμα εργασίας σε νέους 18-30 ετών ανάμεσα στις δύο χώρες, μετά από σχετικό αίτημα ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού από την Ελλάδα.
Το έκανα όπως μπορούσα καλύτερα.
Είχα συνεχώς κατά νου δύο στοιχεία:
1) Την επαγγελματική υποχρέωση που ανέλαβα, και,
2) Το γεγονός πως η υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στις δύο χώρες, ενδιαφέρει αρκετούς νέους ανθρώπους στην Ελλάδα, οι οποίοι ζουν σε συνθήκες τραγικής ανεργίας.
Δεν υπήρχε θέμα οικονομικού κέρδους, η συμφωνία ήταν για λίγα χρήματα, ίσα-ίσα τα έξοδα. Κυριολεκτώ. Το δεύτερο στοιχείο ήταν το πρώτο σε σημασία για εμένα.
Στην πορεία διαπίστωσα πως το ΜΜΕ επέμενε να παραδώσω το υλικό σε συνεργάτη της Υπουργού. Τους πρότεινα να τους το στείλω Αθήνα με κούριερ, θα έφτανε νωρίτερα ή να το “ανεβάσω” στο διαδίκτυο, οπότε θα το παραλάμβαναν άμεσα.
Επέμεναν: “Να το παραδώσεις στον συνεργάτη της Υπουργού, ή να το στείλεις σε αυτόν στην Αθήνα”…
